mula sa tula ni kennex

basahin nio to..

Our greatest fear is not that we are inadequate,but that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness, that frightens us.We ask ourselves, Who am I to be brilliant,gorgeous, handsome, talented and fabulous?
Actually, who are you not to be?You are a child of God.
Your playing small does not serve the world.There is nothing enlightened about shrinkingso that other people won't feel insecure around you.
We were born to make manifest the glory of God within us.It is not just in some; it is in everyone.
And, as we let our own light shine, we consciously giveother people permission to do the same.As we are liberated from our fear,our presence automatically liberates others.

nabasa mo na di ba?haha, guilty ka?n
akuha ko lang to sa kaibigan ko at ala naman akong ideya kung saang sulok ng mundo niya ito nakuha, o kung baka siya pa nga ang may gawa nito.

pero sa totoo lang, tinamaan din ako ng mabasa ko to.haha. bakit ngayon lang?bakit ngayon ko lang nabasa?o.... tama bang sabihin na BAKIT NGAYON KO LNG BINASA?haha, magkaiba yun. di ba?

madalas guitly ang tao kapag masyado siyang nagiging mayabang. confident. malakas ang loob. malakas ang dating. mataas ang tingin sa sarili... naiisip niya ang sasabihin ng iba. magrereality check siya kung tama pa ba ang nararamdaman niyang kumpyansa. kakatukin siya ng ng isang bahagi ng kanyang pagkatao na kapag dumating ay mahirap hindi pansinin--ang kayang konsiyensa. at duon, lilitaw ang mga katagang base pa sa relihiyon.

IHO, IHA, magpakumbaba kayo...

at doon magsisismula ang unti unitng panghihina ng kumpyansang dati pa nga ay umaaapaw. pagiging paranoid pa ang kakalabasan. takte. hindi ako nageexaggerate.
isipin mo, pag ba may nagsabi sayong,ui!!ang gwapo mo naman! anong sabon mo sa mukha?anu kayang magiging reaksyon mo?

magsasabi ka ba with full force ng...ahh, salamat ah! ahm, likas papaya lang yan.oh, mahihiya pa. at magaatubili ng kung anung sasabihin.ah, haha, masyadong sterotype ang halimbawa ko.daanin natin sa pagibig....kapag may nanligaw sayo na isang AYALA o ZOBEL o sabihin nating biglang lumitaw si Gerald Anderson sa harapan mo at nagwika ng mga salitang kay poknat lang niya dating binibitiwan, tatanggapin mo ba agad ang pag-ibig nila? o maiisp mo pa ang mga katagang,"bakit ako? ano ang nakita niya sa akin? ha? bakkiit??"

bakit hindi di ba?naalala ko tuloy yung kaklase ko, may kwinento sa akin.nagbigay daw ng exam yung prof.ang tanong lang, "bakit?"sasagutin mo yun.

essay form yung exam. meron pa nga atang nga kakaiba pang tanong na "saan ka nanggaling?" haha, bleh, hindi philo yung exam. kas yun.sabi nung prof, ang tama raw na sagot dun sa unang tanong ay "bakit hindi?"dun sa pangalawa, haha, hindi na niya nasabi kung ano nga ba ang sagot.pero kung ako siguro ang nsa exam na iyon, ang isasagot ko aygaling ako sa *toot* ng mama ko. lol. hehe =)

oh yun nga! bakit hindi?di ba?ako, madalas ako nakokonsiyensa pag pakiramdam ko nagmamagaling ako.kaya nabababaan ko ang tiwala ko sa sarili ko.pag nga may mga take home exams, magsasagot ako.pero hindi ko yun maipapasa nang hindi naikukumpara sa iba. baka kasi may mali ako.pag may nagsasabi sa akin na kyut ako, hahah, lol, ang hangin tlga, hindi ako nagtetenk you....hindi ko alam kung bakit pero nahihiya tlga ako. minsan parang mas ayos pa na hindi ka napapansin kesa sinasabihan ka ng mga magagandang salita. ang kaso, parang nakakalunkot din naman pag hindi naappreciate ang mga gingawa mo.ewan ko ba pero hindi ko rin masayadong gusto ang pakiramdam ng pagsasabi ng mga scores ko sa iba. haha, ewan, wirdo ko tlga!

ayun nga ang point.sayang. gusto ko sana ipost dito yung dating article na nabsa ko na sinulat ni Bo Sanchez. (idol ko....para sa akin, siya ang Bob Ong ng mga relihiyosong artikulo) ang kaso hindi ko makita yung magazine at mejo malabo yun kasi nga ang daming papael sa bahay namin.

dun sa article, binbigyang pansin kung ano yung tunay na kahulugan ng humitlity.ganito.may isang lalaki, na tunay namang mahiyain. hindi siya masyadong nakikisalamauha sa iba. madalas ay nakayuko siya. hindi siya sociable in short. oo lang din siya ng oo. tingin tuloy ng iba sa kany ay napakamapagkumbaba niya. waw, ang humble daw ni tol. pero ang sabi ni bo sanchez, hindi siya tunay na humble. at kung iisipin nga nating mabuti, hindi siya humble sa paraang karapatdapat.

ang pagiging humble ay ibang iba sa pagmamaliit sa sarili. sa paglilimita sa iyong kakayahan. sa pagpipigil na lumabas at makipagkaibgan sa iba. ang pagiging mapagkumbaba ay nakikita sa pakikipagkapwa tao. ang ginagawa ng karamihan na pagmamaliit sa kanilang kakayahan ay pagmamaliit sa kung anuman ang nilikha ng Diyos--ang iyong sarili mismo. ang pagkatakot na makagawa ng kamalian dahil sa pagtiiwala sa sarili ay hindi mabuti kung hndi palatandaan ng pagiging maramot. sa kadahilanang ito kasi natin napipigilan na ipakita ang tunay na tayo.

at sa tuwing ginagawa natin ang mga bagay na ito na akala tlga natin ay tama at siyang nakakapagdagdag ng puntos natin papunta sa langit, mas lalo lamng nating inilalayo ang ating sarili sa mga aral ng Diyos. tayo ay kanyang nilikha at tunay namang nararapat na gamitin natin ito ng tama.

hahahaha. ayown. maxado lang siguro akong natamaan nung poem na iyon.kung hindi ka natamaan ng mga pinagsasabi ko, good. tandaam mo lang na lahat din nman ng sobra ay masama.... balanse lang. yin yang.
oops. gutom na ako.totoo na ito. hindi na ako nagbibiro. kumakalam na ang sikmura ko. hahaha.

tandaam nating lahat.

our playing small does not serve the world.(our playing big does not serve the world either)WE WERE TO MAKE MANIFEST THE GLORY OF GOD WITHIN US
let us humble ourselves befoe HIm by doing what is right,not by humbling ourselves to others just for the sake of it.

wahahahaha, nioks. gutom na nga tlga ako!

halohalo

kailan humahaba ang araw?->pansin mo ba, kapag nasa bahay ka lang tapos nakatunganga at nakatingin sa kawalan, o kaya nagpapalipas oras sa tulog, kain, tv o pagbabasa, yun mga tipong pampatay minuto lang talaga, eh parang napakanormal ng araw mo? pero sa segundong lumabas ka ng bahay mo at sumubok gumawa ng mga hindi normal na bagay, makisalamuha sa mga unpredictable na tao, makisawsaw sa mga sabaw sabaw na bagay, eh parang ang daming nangyayari sa buhay mo na tipong hindi mo naman plinano??? at yun, mapapansin mo na lang na parang ang haba ng araw mo......kasi ang daming nangyari. contrary sa dating nasabi ko na parang cycle na lang ang buhay....

kapag ba nagblog ka dapat mo pang isipin kung sino makakbaa ng entry mo?->isa ito sa mga dahilan kung bakit indi ako madalas magblog kahit pa madalas eh gusto ko talaga magsulat o ipreserve sa internet ang memorya ng araw ko. madalas kasi ay parang nahihiya ako sa mga kawirduhan ko. kung ilalathala ko pa ba ang mga iyon.... o di kaya ay isisiwalat ko pa ang mga bagay nanararamdaman ko...madalas eh tinatago ko na lang. sabi nga ni ma'am dae ukol sa pagblog niya ng mga personal na bagay, "why would i give people reasons to mock me?" di ba? kaya nga madalas kong maisip na gumawa ng private blog. yung tipong for my eyes only. at dun ko malalagay ang mga kahinaan ko na sa tingin ko eh nakakhiya naman kung ipost sa iang napakapublikong tagpuan. katulad na lamang ng pagiyak ko dahil sa ganito o ganun. hahahah. hehe pero tska na siguro, kapag may oras na akong gawin yun... sa ngayon, eto na lang muna.

kailangan ko ng dress->bakit?kasi debut period na ngayon. period. huhu
kapag ba nagadvanced ka ng subject mas mahihirapan ka o mas madadalian?->isa itong tanong sa utak ko.............

hindi ako party person, so what?-> hindi ako umiinom ng alcohol, ayoko ng amoy nun kahit anu pang pilit sa akin. hindi ako nagsasayaw sa mga bars. hindi ako nakikijive sa music masyado pag mga parties. usually nakaupo lang ako sa isang corner at nagmamasid. ibig sabihin ba nun, hindi ako in?? na loser ako??? na ang kj ko???? na ang wirdo ko at ang gek ko masyado???? huh??????? ganun ba yun??? eh kung hindi ka enjoy na gawin ang isang bagay na kinaeenjoyan ng iba, anung tawag sa iyo??????? baka naman ikaw ay isang............................................................. isang taong may choice na kakaiba sa choice ng iba.hehe, pinaganda ko.

kapag ba malungkot ka, sasaya ka?->oo naman. maghintay la lang.
happy birthday MO. Mary!!!!!!!!!!!!!-> kanina yun, sept 8.
kapag ba kulang ka sa tulog pero hindi ka parin natutulog may mangyayari sa iyo???->oo. mapupuyat ka.

at oops. MP pa la.......... MP.


God bless sa atin

a different kind of yearning

different kind of yearning

Have you asked yourself what’s your purpose in life? Well, I guess everyone, even at one point, has thought about his or her purpose in is or her existence.

Well then have you actually known the answer to that previous question? If not, well you’re definitely not alone. I believe that the question I have raised a while ago belongs to one of the many rhetorical questions which we can’t always seem to answer even though it seems that we actually know the answer. Haha, magulo?

If you ask certain people that question, perhaps their answers will be lined with their field, e,g:

Baker – it is my purpose to bake and make delicious pastries, breads and cakes

Teacher – it is my purpose to educate others based on the knowledge I have acquired and at the same time learn from my students

Basketball player – it is my purpose to utilize my body by playing the sport I love and

Politician – it is my purpose to serve my country through acts of corruption and delinquency because through these, I am able to utilize maximum debit potential and thus lets us become more famous through out the world (haha, joke)

Eh, what if you are just a student? A student in a university filled with people who are indifferent with who you are and what you dream of? Will you say…..

Student – my purpose in life is to study and to finish studying so that when I grow up, I can help the people of the Philippines

Whoa? Realy huh? Meron bang magsasabi ng ganun? What then am I trying to say?
Sadly, I am trying to point out that in this age, people do inherit that absurd and humongous bit of apathy and discontent with regards to our surroundings and yes, even to our future.
Life is becoming monotonous.

See, when you were born, you are raised to a pattern just like everyone else’s! You grow up becoming someone. You believe that you have grow up pretty well because you have a title. You aim for something that perishes and that can make you happy only for some time.

We students study so we can acquire that education that will supposedly give us a good life. When we finish studying, we still have our dreams, we do not end up dreaming yet our dreams are always not what they seem.

When we say that our purpose in life is just to do this and that, don’t we thing that we are actually defeating the purpose of our existence? Don’t we think that we are being too little in terms of our outlook in life because in fact we can do a lot more things than being just stuck up in the title we have worked for?

Will we stop aiming for something higher when we have reached the peak of that we have set for ourselves? Will we settle for that purpose that we know we have imposed on our humanity? Come on.

Our country needs more people who will not just look to the usual petty dreams which came from our childhood. What it needs are purpose-driven people whose purposes are not self-centered and self-promulgating.

What it needs are people who see the blacks behind the whites and the spots when everything else seems so clear.

Imagine yourself seeing that vast white space. You think that that space is actually clean, healthy and nice. You focus too much on that space not knowing that when you enlarge your view and minimize the whole picture, that clean white area is actually the spot that destroys the supposedly whole bright yellow plane. This is so common. We always do these same things over and over again.

When then can we realize that we need to learn to develop compassion for others and yearn to do good in order to alleviate the condition of our society?

If again, by chance you ask yourself, what is your purpose in life, well, think again…. Is that really your only purpose??